MUTHUMANI MAALAI

  மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது அன்புச் சொந்தங்களே... சில நாட்களுக்கு முன்பு இந்தத் தொடரை தொடரவா? இல்லை அலுப்புத் தட்டுகிறதா என்ற வரிகளோடு கேள்வியின் நாயகனாக ஒரு பகுதியை முடித்து இருந்தேன்.. அனைவருமே தொடருங்கள் என்றே பச்சைக்கொடி காட்டினீர்கள். மகிழ்ச்சி. ஒரு யோகி தவநிலையில் இருக்கும் வேளை எப்படி ஒரு ஏகாந்த சுகத்தில் ஆழ்ந்து உணர்வானோ அதே நிலை தான், என் மனமுவந்து என்னை நம் மண்ணின் நினைவுகளில் மூழ்கடித்துத் கொண்டு இந்தத் தொடரை நான் எழுதும் இந்த வேளை . ஆனால் 'வெட்டி வேலை' என்று சட்டென்று முகத்தில் அடிக்கும் கருத்துக் கந்த சாமிகளையும் வழியில் சந்திப்பதால் கொஞ்சம் வலியையும் சந்திக்க வேண்டி இருக்கிறது. இதுதான் என்னை இந்த வேள்வியில் ஒரு கேள்வியை கேட்க வைத்தது . உங்கள் அனைவரின் ஆதரவும் உங்கள் பின்னூட்டங்களும் மட்டுமே இந்த தொடரின் ராஜ பாட்டை .. அது மறக்கச் செய்யும் நான் படும் பாட்டை... நமது காலத்தில் நாமறிந்த நகரின் நினைவுகளை அசை போடுகிறோம்... இந்த மண்ணின் தியாகிகளை, தீர்க்க தரிசிகளை, உழைப்பாளிகளை, அவர்கள் ஊக்கத்தினை அறிந்து வணங்குகிறோம் . இந்த நினைவுகளை ஒரு தகப்பனின் கடமையோடு அடுத்து...

  அண்ணா அரங்கம் பற்றி பார்த்தோம்.   இந்தத் திடலில்   பல் சுவையும்   பரிமளிக்கும். மேடை மீது மட்டுமல்ல.   மேடைக்கு கீழேயும், பார்வையாளர்களிடம் இருந்தும்.   இன்று போல கட்சிகள் கார்போரேட்டுகளாக இல்லாத காலம்.   ஒரு கூட்டம் நடத்த வேண்டும் என்றால் கூட்ட அமைப்பாளர் கட்டாயம் கையில் இருந்து காசு போட்டுத்தான் ஆக வேண்டும்.   அதிலும் பொதுவுடைமை கட்சிகளின் சார்பில் நடக்கும் கூட்டங்களுக்கு, மேடையில் பேச்சாளர் பேசிக் கொண்டு இருக்கும்போதே அவரை இடை மறித்து ஒலி வாங்கியில் ஒரு தொண்டர் உரக்கக்கூட    கூறுவார், "தொண்டர்கள் துண்டேந்தி வருகிறார்கள்,   இயன்றதை அளியுங்கள்'   என்று ... அதே நேரம் பார்வையாளர் பகுதியில் 4 அல்லது 5 பேர் உண்டியல், அல்லது தோள் துண்டை ஏந்தி வருவார்கள்.   இதில் மிகவும் சுவாரசியமான ஒரு நபர் ஆர்ச்   உழியன் தான் .   இவர் ஐஸ் விற்பதை பற்றியும் இவரது தி.மு.க.பற்றுப் பற்றியும் முதல் பாகத்திலேயே விபரமாக அசை   போட்டோம்.   இருந்த போதும் அவர் இந்த அண்ணா அரங்கத்தின் தி.மு.க. மேடைகளில் தன்   முகம் காட்டாமல் இ...

  இப்ப நாம சிலம்பணி சன்னதியில் தெற்கு வாடையில் லட்சுமி டாக்கீஸுக்கு பின் ருக்மணி அம்மா வீட்டைத் தழுவி வடக்கிலிருந்து தெற்காக ஓடி வருகின்ற கால்வாய் இன்றைய அன்பு மருத்துவமனை பக்கம் வந்து இந்த சன்னதி தெருவுக்குக்   கீழே ஓடி மீண்டும் தலை காட்டும்   இடத்தில் நிற்கிறோம்.   இந்த கால்வாய் நீர்   அடுத்து இருக்கும் வெள்ளாளர் தெருவுக்கு ஓடி நகரின் கிழக்கே இருக்கின்ற கற்குடி கண்மாயில் கலக்கும் வரையான அருமையான நீர் மேலாண்மை கொண்ட நன்னகரம். இது பற்றி எமது முதல் பாகத்தில் மிகத்தெளிவாகக்   குறிப்பிட்டு இருக்கிறேன்.   உங்களுக்கும் தெரியும். இன்று மற்ற   நகரங்களை போலவே தேவகோட்டையில் நீர் வாய்க்கால்களிலும் , கால்வாய்களிலும் ஓடி குண்டு , குளங்களை நிறைத்து சில இடங்களில் ஊர் உண்ண   நன்னீர் கொடுக்கும் ஊரணிகளாக நிறைந்து கண்மாய் போய்ச் சேர்ந்து நிலம் உபரியாக இருக்கும் போது   மடை திறந்து விருசுழியில் நுங்கும் நுரையுமாக புனல் ஓடிய நிலை மாறி இன்று தார் சாலைகள் குண்டும் குழியுமாக இருக்கிறது என்று சமூக வலைத்தளங்களில் அறிந்து கொள்வது வேதனை அளிக்கிறது.     கோ...

  சிலம்பணி சன்னதி தெரு இப்போ மறுபடியும் ஆர்ச் வளவுக்குள்ளே செல்வோம்.      உங்களை எல்லாம் ஒரு 90 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய தேவகோட்டை எப்படி இருந்து இருக்கும் என்று ஒரு கற்பனையோடு இங்கே நிழலாக வார்த்தைகளில் வந்து செல்லும் வடிவங்களை அவர்கள் தற்போது உங்கள் முன் இருப்பதாக நினைத்துக் கொண்டு நிகழ்வுகளை வாசிக்கும் படி வேண்டுகிறேன்.   90 வருடங்களுக்கு முந்திய நினைவுகளை பெரியவர்களிடம் இருந்து அதிலும் குறிப்பாக வழக்கறிஞர் வெங்கடபதி அய்யா அவர்களிடம் இருந்து கேட்டு அத்துடன் என் மனதில் தேங்கி நிற்கும் நினைவுகளைக்   கலந்து ஒரு 90 வருட கால நினைவுகளை இங்கே வடிக்கிறேன்.    உங்கள் அனைவரது பின்னூட்டங்கள் மிக மிக அவசியம்.   இப்போ ஆர்ச்சின் வலது புறம், அதாவது சிலம்பணி சன்னதி தெருவின் தெற்கு வாடையில் நமது நகர்வைத் தொடர்வோம்.   ஆர்ச்சின் வலப்புறத்தை   ஓட்டிய   ஆர்ச்சை ஒட்டி ஒரு கோனார் பெட்டிக்கடை இருந்தது. அவர்.வீடு வீரபாண்டியபுரம் கிழக்குதெருவில் இருந்தது. அவர் சட்டை அணியமாட்டார்.  அடுத்து கணேஷ் காபி ஹோட்டல், நாயாயணவிலாஸ் ஹோட்டல் போட்டி ஹோட்டல...